செந்தமிழ்.org

வாள்-நுதல்

அபிராமி அந்தாதி
வாள்-நுதல் கண்ணியை, விண்ணவர் யாவரும் வந்து இறைஞ்சிப்
பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியை, பேதை நெஞ்சில்
காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியை, காணும்--அன்பு
பூணுதற்கு எண்ணிய எண்ணம் அன்றோ, முன் செய் புண்ணியமே.

ஒளி பொருந்திய நெற்றியுடையவள் அபிராமி! தேவர்களும் வணங்க
வேண்டும் என்ற நினைப்பை உண்டு பண்ணக்கூடியவள்! அறியாமை
நிறைந்த நெஞ்சுடையார்க்கு எளிதில் புலப்படாதவள். என்றும்
கன்னியானவள். இப்படிப்பட்டவளை நான் அண்டிக் கொண்டு
வணங்க எண்ணினேன். இதுவே நான் முற்பிறவிகளில் செய்த
புண்ணியமாகும்.