Senthamil.Org

மிக்க

தேவாரம்

மிக்க காலனை வீட்டி மெய்கெடக் காமனை விழித்துப் 
புக்க ஊரிடு பிச்சை யுண்பது பொன்றிகழ் கொன்றை 
தக்க நுல்திகழ் மார்பில் தவளவெண் ணீறணிந் தாமை 
அக்கின் ஆரமும் புஜண்ட அடிகளுக் கிடம்அர சிலியே.
மிக்க னைத்துத் திசையும் அருவிகள் 
புக்குக் காவிரி போந்த புனற்கரைக் 
கொக்கி னம்பயில் சோலைக் குரக்குக்கா 
நக்க னைநவில் வார்வினை நாசமே.
மிக்க எனத்தொடங்கும் தேவாரம்