Senthamil.Org

தருக்கின

தேவாரம்

தருக்கின அரக்கன தாளுந்தோளும் 
நெரித்தவன் நெடுங்கைமா மதகரியன் 
றுரித்தவன் ஒன்னலர் புரங்கள்மூன்றும் 
எரித்தவன் வளநகர் இடைமருதே.
தருக்கின அரக்கன் தேரூர் 
சாரதி தடைநி லாது 
பொருப்பினை யெடுத்த தோளும் 
பொன்முடி பத்தும் புண்ணாய் 
நெரிப்புண்டங் கலறி மீண்டு 
நினைந்தடி பரவத் தம்வாள் 
விருப்பொடுங் கொடுப்பர் வீழி 
மிழலையுள் விகிர்த னாரே.
தருக்கின வாளரக் கன்முடி 
பத்திறப் பாதந்தன்னால் 
ஒருக்கின வாறடி யேனைப் 
பிறப்பறுத் தாளவல்லான் 
நெருக்கின வானவர் தானவர் 
கூடிக் கடைந்தநஞ்சைப் 
பருக்கின வாறென்செய் கேனொற்றி 
யூருறை பண்டங்கனே.
தருக்கின நான்றக வின்றியு 
மோடச் சலமதனால் 
நெருக்கின வாநெடு நீரினின் 
றேற நினைந்தருளி 
உருக்கின வாறடி யேனைஐ 
யாறன் அடிமைக்களே 
பெருக்கின வாதொண்ட னேனைத்தன் 
பொன்னடிக் கீழெனையே.
தருக்கின எனத்தொடங்கும் தேவாரம்