Senthamil.Org

கறையணி

தேவாரம்

கறையணி வேலிலர் போலுங் கபாலந் தரித்திலர் போலும் 
மறையும் நவின்றிலர் போலும் மாசுணம் ஆர்த்திலர் போலும் 
பறையுங் கரத்திலர் போலும் பாசம் பிடித்திலர் போலும் 
பிறையுஞ் சடைக்கிலர் போலும் பிரம புரம்அமர்ந் தாரே.
கறையணி மிடறுடைக் கண்ணுதல் நண்ணிய 
பிறையணி செஞ்சடைப் பிஞ்ஞகன் பேணுமூர் 
துறையணி குருகினந் தூமலர் துதையவே 
மறையணி நாவினான் மாமழ பாடியே.
கறையணி மாமிடற்றான் கரிகாடரங் காவுடையான் 
பிறையணி கொன்றையினான் ஒருபாகமும் பெண்ணமர்ந்தான் 
மறையவன் தன்றலையிற் பலிகொள்பவன் வக்கரையில் 
உறைபவன் எங்கள்பிரான் ஒலியார்கழல் உள்குதுமே.
கறையணி கண்டன் றன்னைக் 
காமரங் கற்று மில்லேன் 
பிறைநுதற் பேதை மாதர் 
பெய்வளை யார்க்கு மல்லேன் 
மறைநவில் நாவி னானை 
மன்னிநின் றிறைஞ்சி நாளும் 
இறையேயு மேத்த மாட்டேன் 
என்செய்வான் தோன்றி னேனே.
கறையணி எனத்தொடங்கும் தேவாரம்