Senthamil.Org

ஏழை

தேவாரம்

ஏழை மார்கடை தோறு மிடுபலிக் கென்று
கூழை வாளர வாட்டும் பிரானுறை கோயில்
மாழை யொண்கண் வளைக்கை நுளைச்சியர் வண்புஜந்
தாழை வெண்மடல் கொய்துகொண் டாடுசாய்க் காடே.
ஏழை வெண்குரு கயலே யிளம்பெடை தனதெனக் கருதித் 
தாழை வெண்மடற் புல்குந் தண்மறைக் காடமர்ந் தார்தாம் 
மாழை யங்கய லொண்கண் மலைமகள் கணவன தடியின் 
நீழ லேசர ணாக நினைபவர் வினைநலி விலரே.
ஏழை மாரிடம் நின்றிரு கைக்கொடுண் 
கோழை மாரொடுங் கூடிய குற்றமாங் 
கூழை பாய்வயற் கோழம்பத் தானடி 
ஏழை யேன்முன் மறந்தங் கிருந்ததே.
ஏழை மானுட இன்பினை நோக்கி
 இளைய வர்வயப் பட்டிருந் தின்னம் 
வாழை தான்பழுக் கும்நமக் கென்று 
 வஞ்ச வல்வினை யுள்வலைப் பட்டுக் 
கூழை மாந்தர்தஞ் செல்கதிப் பக்கம் 
 போக மும்பொருள் ஒன்றறி யாத 
ஏழை யேனுக்கோர் உய்வகை அருளாய் 
 இடைம ருதுறை எந்தைபி ரானே.
ஏழை எனத்தொடங்கும் தேவாரம்