Senthamil.Org

அல்ல

தேவாரம்

அல்ல லின்றிவிண் ணாள்வர்கள் காழியர்க் கதிபன் 
நல்ல செந்தமிழ் வல்லவன் ஞானசம் பந்தன் 
எல்லை யில்புகழ் மல்கிய எழில்வளர் தேவுஜர்த் 
தொல்லை நம்பனைச் சொல்லிய பத்தும் வல்லாரே.
அல்ல லில்லை அருவினை தானில்லை
மல்கு வெண்பிறை சூடு மணாளனார்
செல்வ னார்திரு வேட்களங் கைதொழ
வல்ல ராகில் வழியது காண்மினே.
அல்ல லாகஐம் புஜதங்க ளாட்டினும்
வல்ல வாறு சிவாய நமவென்று
நல்லம் மேவிய நாத னடிதொழ
வெல்ல வந்த வினைப்பகை வீடுமே.
அல்ல லாயின தீரும் அழகிய 
முல்லை வெண்முறு வல்லுமை யஞ்சவே 
கொல்லை யானை யுரித்தவன் கோளிலிச் 
செல்வன் சேவடி சென்று தொழுமினே.
அல்ல னென்று மலர்க்கரு ளாயின 
சொல்ல னென்றுசொல் லாமறைச் சோதியான் 
வல்ல னென்றும்வல் லார்வள மிக்கவர் 
நல்ல னென்றுநல் லார்க்குநள் ளாறனே.
அல்ல லோடரு நோயில் அழுந்திநீர் 
செல்லு மாநினை யாதே கனைகுரற் 
கொல்லை யேறுடைக் கொண்டீச் சுரவனை 
வல்ல வாறு தொழவினை மாயுமே.
அல்ல லடியார்க் கறுப்பார் போலும்
அமருலகந் தம்மடைந்தார்க் காட்சி போலும்
நல்லமும் நல்லூரும் மேயார் போலும்
நள்ளாறு நாளும் பிரியார் போலும்
முல்லை முகைநகையாள் பாகர் போலும்
முன்னமே தோன்றி முளைத்தார் போலுந்
தில்லை நடமாடுந் தேவர் போலுந்
திருச்சாய்க்காட் டினிதுறையுஞ் செல்வர் தாமே.
அல்ல எனத்தொடங்கும் தேவாரம்