Senthamil.Org

அலையார்

தேவாரம்

அலையார் புனல்சூடி யாகத் தொருபாகம் 
மலையான் மகளோடு மகிழ்ந்தான் உலகேத்தச் 
சிலையால் எயிலெய்தான் சிற்றம் பலந்தன்னைத் 
தலையால் வணங்குவார் தலையா னார்களே.
அலையார் புனல்சூழ் அழுந்தைப் பெருமான்
நிலையார் மறியும் நிறைவெண் மழுவும்
இலையார் படையும் மிவையேந் துசெல்வ
நிலையா வதுகொள் கெனநீ நினையே.
அலையார் கடல்நஞ்ச முண்டார் தாமே
அமரர்களுக் கருள்செய்யு மாதி தாமே
கொலையாய கூற்ற முதைத்தார் தாமே
கொல்வேங்கைத் தோலொன் றசைத்தார் தாமே
சிலையாற் புரமூன் றெரித்தார் தாமே
தீநோய் களைந்தென்னை யாண்டார் தாமே
பலிதேர்ந் தழகாய பண்பர் தாமே
பழன நகரெம் பிரானார் தாமே.
அலையார் வினைத்திறஞ்சே ராக்கை யுள்ளே அகப்பட்டு ளாசையெனும் பாசந் தன்னுள் தலையாய்க் கடையாகும் வாழ்வி லாழ்ந்து தளர்ந்துமிக நெஞ்சமே அஞ்ச வேண்டா இலையார் புனற்கொன்றை யெறிநீர்த் திங்கள் இருஞ்சடைமேல் வைத்துகந்தான் இமையோ ரேத்தும் நிலையா னுறைநிறைநெய்த் தான மென்று நினையுமா நினைந்தக்கா லுய்ய லாமே.
அலையார் புனற்கங்கை நங்கை காண
அம்பலத்தில் அருநட்ட மாடி வேடந்
தொலையாத வென்றியார் நின்றி யூரும்
நெடுங்களமும் மேவிவிடை யைமேற் கொண்டு
இலையார் படைகையி லேந்தி யெங்கும்
இமையவரும் உமையவளும் இறைஞ்சி யேத்த
மலையார் திரளருவிப் பொன்னி சூழ்ந்த
வலஞ்சுழியே புக்கிடமா மருவி னாரே.
அலையார் தண்புனல்சூழ்ந் தழகாகி விழவமருங் 
கலையார் மாதவர்சேர் திருக்கற்குடிக் கற்பகத்தைச் 
சிலையார் வாணுதலாள் நல்லசிங்கடி யப்பன்உரை 
விலையார் மாலைவல்லார் வியன்மூவுல காள்பவரே.
அலையார் எனத்தொடங்கும் தேவாரம்